1890-1959
Ο Ιωάννης Πολίτης του Γεώργιου γεννήθηκε το 1890. Σπούδασε νομικά και εισήλθε το 1911 στη διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, όπου υπηρέτησε στις πρεσβείες Βερολίνου (1913-1914), Κωνσταντινούπολης (1914-1916) και Παρισίου (1917-1920). Ο Ι. Πολίτης πήρε μέρος στη διάσκεψη ειρήνης μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την ελληνική αντιπροσωπεία και στη διάσκεψη της Λωζάννης. Στη συνέχεια, υπηρέτησε διαδοχικά ως επιτετραμμένος στην πρεσβεία της Άγκυρας (1923-1925), ως διευθυντής πολιτικών υποθέσεων (1926-1930) και ως πρεσβευτής στο Βερολίνο (1930-1933), στη Βαρσοβία (1933-1936), στη Βιέννη (1936-1938), στη Στοκχόλμη (1938-1940) και στη Ρώμη (1940). Στην περίοδο της Κατοχής ο Ι. Πολίτης επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συνέχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο Υπουργείο Εξωτερικών. Συγχρόνως, εντάχθηκε στην ομάδα υπό τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο, η οποία ανέπτυξε επικοινωνία με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Εμμ. Τσουδερού στη Μέση Ανατολή, όπου διέφυγε το 1943.
Μεταπολεμικά, ο Ι. Πολίτης ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών (18.8.1945-17.10.1945) στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη, ενώ διατήρησε το Υπουργείο Εξωτερικών (17.10.1945-1.11.1945) και στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Εντάχθηκε στο Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1946 και ανέλαβε ως εκπρόσωπος του κόμματος υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου (27.1.1947-17.2.1947) στην επτακομματική κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Δημήτριο Μάξιμου. Στις εκλογές του 1950 πολιτεύθηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), στο οποίο είχε συγχωνευθεί το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων από τον Νοέμβριο του 1947, χωρίς να εκλεγεί. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Σοφοκλή Βενιζέλου ανέλαβε μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών. Πολιτεύθηκε ξανά με το ΚΦ στις εκλογές του 1951, του 1952, του 1956 και τέλος του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Ο Ιωάννης Πολίτης απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 1959.