1906-1970
Ο Θεμιστοκλής Τσάτσος, γιος του πολιτικού Δημητρίου Τσάτσου και αδελφός του Κωνσταντίνου Τσάτσου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906. Ο Θεμ. Τσάτσος έκανε νομικές σπουδές και αναγορεύτηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1929. Υπήρξε από τους ιδρυτές του Αρχείου Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών μαζί με τον Κ. Τσάτσο, τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και τον Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο.
Ο Θεμ. Τσάτσος εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), με το οποίο εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1936. Συγχρόνως, ο Θεμ. Τσάτσος υποστήριξε και συνέβαλε στην ίδρυση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη το ίδιο έτος, συμμετέχοντας στην οργανωτική επιτροπή μαζί με τους Αλέξανδρο Σβώλο, Ηλία Τσιριμώκο, Στράτη Σωμερίτη και Γεώργιο Θεοτοκά. Στην περίοδο της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο Θεμ. Τσάτσος συμμετείχε το 1937 ως εκπρόσωπος του ΚΦ σε διακομματική επιτροπή που συγκροτήθηκε με το Λαϊκό Κόμμα με στόχο την οργάνωση διαδηλώσεων και απεργιών ώστε να αναδειχθεί η δυσαρέσκεια του λαού κατά της δικτατορίας, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να εξοριστεί στην Ανάφη και στη Μήλο, ενώ τον επόμενο χρόνο στάλθηκε στην Εύβοια.
Στην περίοδο της Κατοχής ο Θεμ. Τσάτσος υπήρξε εκπρόσωπος των δημοκρατικών κομμάτων σε συναντήσεις με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) με σκοπό τη σύναψη πολιτικής συμφωνίας. Παράλληλα, ο Θεμ. Τσάτσος αποτέλεσε την ενδιάμεση επαφή των δημοκρατικών δυνάμεων στην Αθήνα με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο, όπου κατέφυγε το 1944 και ο ίδιος. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου και ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης (8.6.1944.18.10.1944) στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο πρώτος, μετά το συνέδριο του Λιβάνου. Πριν την Απελευθέρωση ο Θεμ. Τσάτσος επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εντάχθηκε στην Επιτροπή Απελευθερώσεως ως υπουργός της κυβέρνησης μαζί με τον υπουργό Γιάννη Ζεύγο από το ΕΑΜ, οι οποίοι μαζί με τον Φίλιππο Μανουηλίδη θα συντόνιζαν την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, όταν θα αποχωρούσαν οριστικά οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής.
Μετά την επιστροφή της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 1944, ο Θεμ. Τσάτσος ανέλαβε υπουργός Εφοδιασμού (11.11.1944-3.1.1945) στην κυβέρνηση Απελευθερώσεως του Γ. Παπανδρέου. Το 1945 προσχώρησε στο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΔΣΚ), με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια, ανέλαβε υπουργός Αεροπορίας (27.1.1947-17.2.1947) στην επτακομματική κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Δημήτριο Μάξιμο.
Στις εκλογές του 1950 επανεξελέγη βουλευτής με το ΔΣΚ και ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης (15.4.1950-21.8.1950) ως εκπρόσωπος του κόμματος στην κυβέρνηση του Νικόλαου Πλαστήρα. Στις εκλογές του 1951 πολιτεύθηκε ξανά χωρίς να εκλεγεί. Δεν έλαβε μέρος στις εκλογές του 1952, διαφωνώντας ενδεχομένως με την εκλογική σύμπραξη του ΔΣΚ με τον Ελληνικό Συναγερμό. Επέστρεψε στο ΚΦ το 1954 μαζί με τον Γ. Παπανδρέου, με το οποίο πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1956. Πολιτεύθηκε ξανά στην Α΄ Εκλογική Περιφέρεια Δήμου Αθηναίων στις εκλογές του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Τον επόμενο χρόνο ο Θεμ. Τσάτσος διορίστηκε αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Μικτή Συνταγματική Επιτροπή της Κύπρου και το 1960 επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας για το Κυπριακό ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1961 ανέλαβε καθήκοντα πρεσβευτή στη Βόννη. Ο Θεμιστοκλής Τσάτσος απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 1970.