• ΤΟ ΕΡΓΟ
  • ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙΚΟΜΜΑΤΑΒΟΥΛΕΥΤΕΣΥΠΟΥΡΓΕΙΑΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΙΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
  • Jan
    14
    2021

    Τσουδερός Εμμανουήλ


    1882-1956

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσούμπας Δημήτριος


    1907-1975

    Ο Δημήτριος Τσούμπας του Αντώνιου γεννήθηκε στη Σαλμώνη Ολυμπίας το 1907. Έκανε νομικές σπουδές και στη συνέχεια εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1950 και εξελέγη βουλευτής Ηλείας με το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα, το οποίο στις 20 Ιανουαρίου 1951 συγκρότησε με την Ανεξάρτητη Ομάδα Λαϊκών το Λαϊκό Ενωτικό Κόμμα (ΛΕΚ). Ο Δ. Τσούμπας στις εκλογές του 1951 πολιτεύθηκε με τον Ελληνικό Συναγερμό (στον οποίο είχε ενσωματωθεί το ΛΕΚ) στην περιφέρεια Ηλείας χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1952 πολιτεύθηκε ως μεμονωμένος στην ίδια περιφέρεια Ηλείας επίσης χωρίς επιτυχία. Τον Ιανουάριο του 1956 προσχώρησε στη νεοϊδρυθείσα Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου και τελευταία φορά στις εκλογές του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Ο Δημήτριος Τσούμπας απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1975.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, Οι πολιτικοί άνδρες της Ηλείας, τ. Α΄, Αθήνα 2007
    • Μακεδονία, 11.11.1975

     

    Τελευταία ενημέρωση: 1.10.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσαλδάρης Κωνσταντίνος


    1884-1970

    Ο Κωνσταντίνος (Ντίνος) Τσαλδάρης του Σταύρου, ανιψιός του πρωθυπουργού και αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος Παναγή Τσαλδάρη, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1884. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία. Το 1915 διορίστηκε νομάρχης Πατρών έως το 1917 και στη συνέχεια τοποθετήθηκε το 1921 γενικός διοικητής Κρήτης. Εντάχθηκε πολιτικά στο Κόμμα Ελευθεροφρόνων, με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1926 στην περιφέρεια Αργολιδοκορινθίας και εξελέγη βουλευτής. Στις εκλογές του 1928 πολιτεύθηκε στην επαρχία Κορινθίας, συμμετέχοντας στον συνασπισμό της Ηνωμένης Αντιβενιζελικής Παράταξης χωρίς να εκλεγεί. Έπειτα προσχώρησε στο Λαϊκό Κόμμα, με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1932 στην περιφέρεια Αθηνών και εξελέγη. Επανεξελέγη με το ΛΚ στις εκλογές του 1933 και ανέλαβε υφυπουργός Συγκοινωνιών (10.3.1933-20.3.1935) και υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ (5.4.1935-19.7.1935) στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Αττικοβοιωτίας με το ίδιο κόμμα, με το οποίο επανεξελέγη στην περιφέρεια Αθηνών το 1936. Μετά τον θάνατο του Παναγή Τσαλδάρη, τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Κων. Τσαλδάρης αναδείχθηκε στη Διοικούσα Επιτροπή του ΛΚ.
    Στην Κατοχή παρέμεινε στη Διοικούσα Επιτροπή του ΛΚ και υποστήριξε την επιστροφή του βασιλιά Γεωργίου. Μεταπολεμικά, διατήρησε τη θέση του ως μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΛΚ, επιδίωξε την ανασυγκρότησή του και αναδείχθηκε σε αρχηγό του αμέσως μετά τις εκλογές του 1946, στις οποίες πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας. Ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών (4.4.1946-18.4.1946) στη βραχύβια κυβέρνηση του Παναγιώτη Πουλίτσα. Στη συνέχεια, ο Κων. Τσαλδάρης σχημάτισε κυβέρνηση και ανέλαβε την πρωθυπουργία, διατηρώντας και το Υπουργείο Εξωτερικών (18.4.1946-2.10.1946 και 2.10.1946.24.1.1947). Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του διεξήγαγε το δημοψήφισμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1946, το οποίο οδήγησε στην παλινόρθωση του βασιλιά Γεωργίου. Στην επτακομματική κυβέρνηση του Δημήτριου Μάξιμου ανέλαβε αντιπρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου και υπουργός Εξωτερικών (24.1.1947-29.8.1947). Κατά την κυβερνητική κρίση του καλοκαιριού του 1947 ανέλαβε ξανά για σύντομο χρονικό διάστημα την πρωθυπουργία, καθώς και το Υπουργείο Εξωτερικών (29.8.1947-7.9.1947). Στις 3 Σεπτεμβρίου 1947 το Λαϊκό Κόμμα με το Κόμμα Φιλελευθέρων σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας, με πρόεδρο τον Θεμιστοκλή Σοφούλη και αντιπρόεδρο τον Κων. Τσαλδάρη και υπουργό Εξωτερικών (7.9.1947-18.11.1948, 18.11.1948.20.1.1949, 20.1.1949.14.4.1949 και 14.4.1949.30.6.1949), χαρτοφυλάκια που διατήρησε και στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Διομήδη (30.6.1949-6.1.1950).
    Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής με το ΛΚ και υποστήριξε τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον Σοφοκλή Βενιζέλο το φθινόπωρο του 1950, αναλαμβάνοντας αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου (13.9.1950-3.11.1950). Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951 με το ΛΚ και στις εκλογές του 1952 πολιτεύθηκε με το ΛΚ, συνεργαζόμενος με τον συνασπισμό ένωσης κομμάτων ΕΠΕΚ – Φιλελευθέρων, στην περιφέρεια Κορινθίας χωρίς να εκλεγεί. Εν όψει των εκλογών του 1956 συμμετείχε στη συγκρότηση του συνασπισμού της Δημοκρατικής Ένωσης, με τον οποίο πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Το 1958 πολιτεύθηκε στην Α΄ Εκλογική Περιφέρεια Δήμου Αθηναίων, συμμετέχοντας στον συνασπισμό της Ένωσης Λαϊκού Κόμματος, χωρίς να εκλεγεί. Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 1970.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    •  «Τσαλδάρης, Κωνσταντίνος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 9Β, Αθήνα 1988, σ. 195-196
    • Γεώργιος Βούρος, Παναγής Τσαλδάρης (1867-1936), Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου (εισαγωγή), Αθήνα 2014
    • Gunnar Hering, Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, 1844-1936, μτφρ. Θόδωρος Παρασκευόπουλος, τ. Β΄, Αθήνα 2004
    • Σπυρίδων Β. Μαρκεζίνης, Σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδος (1936-1975), τ. Α΄-Γ΄, Αθήνα 1994
    • Κωνσταντίνα Μπότσιου, “Λαϊκόν Κόμμα (ΛΚ), 1920-1958”, στο Ιστορικό Λεξικό Ελληνικών Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, 1844-1967, Αθήνα 2022
    • Σύντομο βιογραφικό στο Ίδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής: https://ikk.gr/archeio-konstantinoy-tsaldari/
    • Μακεδονία, 17.11.1970

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.12.2023

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσαντίρης Γεώργιος


    1896-1966

    Ο Γεώργιος Τσαντίρης του Ιωάννη γεννήθηκε 1896 και σπούδασε Ιατρική. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Σάμου στις εκλογές του 1950 με το Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), με το οποίο πολιτεύθηκε και στις εκλογές του 1951 χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1952 επανεξελέγη βουλευτής Σάμου με το ΚΦ, από το οποίο ανεξαρτητοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1955, συμμετέχοντας στην κίνηση 11 βουλευτών για τον σχηματισμό ενός «ισχυρού οργανισμού του Δημοκρατικού Κέντρου», και στις 26 Απριλίου του ίδιου έτους προσχώρησε στη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Σάμου με τον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ένωσης. Στις εκλογές του 1958 δεν έλαβε μέρος. Πολιτεύθηκε και πάλι, για τελευταία φορά, στις εκλογές του 1961 με την Ένωση Κέντρου χωρίς να εκλεγεί. Ο Γεώργιος Τσαντίρης απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου 1966.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Σπύρος Λιναρδάτος, Από τον εμφύλιο στη χούντα, τ. Β΄, Αθήνα 1978
    • Το Βήμα, 14.1.1966

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσάτσος Θεμιστοκλής


    1906-1970

    Ο Θεμιστοκλής Τσάτσος, γιος του πολιτικού Δημητρίου Τσάτσου και αδελφός του Κωνσταντίνου Τσάτσου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906. Ο Θεμ. Τσάτσος έκανε νομικές σπουδές και αναγορεύτηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1929. Υπήρξε από τους ιδρυτές του Αρχείου Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών μαζί με τον Κ. Τσάτσο, τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και τον Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο.
    Ο Θεμ. Τσάτσος εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), με το οποίο εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1936. Συγχρόνως, ο Θεμ. Τσάτσος υποστήριξε και συνέβαλε στην ίδρυση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη το ίδιο έτος, συμμετέχοντας στην οργανωτική επιτροπή μαζί με τους Αλέξανδρο Σβώλο, Ηλία Τσιριμώκο, Στράτη Σωμερίτη και Γεώργιο Θεοτοκά. Στην περίοδο της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο Θεμ. Τσάτσος συμμετείχε το 1937 ως εκπρόσωπος του ΚΦ σε διακομματική επιτροπή που συγκροτήθηκε με το Λαϊκό Κόμμα με στόχο την οργάνωση διαδηλώσεων και απεργιών ώστε να αναδειχθεί η δυσαρέσκεια του λαού κατά της δικτατορίας, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να εξοριστεί στην Ανάφη και στη Μήλο, ενώ τον επόμενο χρόνο στάλθηκε στην Εύβοια.
    Στην περίοδο της Κατοχής ο Θεμ. Τσάτσος υπήρξε εκπρόσωπος των δημοκρατικών κομμάτων σε συναντήσεις με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) με σκοπό τη σύναψη πολιτικής συμφωνίας. Παράλληλα, ο Θεμ. Τσάτσος αποτέλεσε την ενδιάμεση επαφή των δημοκρατικών δυνάμεων στην Αθήνα με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο, όπου κατέφυγε το 1944 και ο ίδιος. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου και ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης (8.6.1944.18.10.1944) στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο πρώτος, μετά το συνέδριο του Λιβάνου. Πριν την Απελευθέρωση ο Θεμ. Τσάτσος επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εντάχθηκε στην Επιτροπή Απελευθερώσεως ως υπουργός της κυβέρνησης μαζί με τον υπουργό Γιάννη Ζεύγο από το ΕΑΜ, οι οποίοι μαζί με τον Φίλιππο Μανουηλίδη θα συντόνιζαν την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, όταν θα αποχωρούσαν οριστικά οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής.
    Μετά την επιστροφή της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 1944, ο Θεμ. Τσάτσος ανέλαβε υπουργός Εφοδιασμού (11.11.1944-3.1.1945) στην κυβέρνηση Απελευθερώσεως του Γ. Παπανδρέου. Το 1945 προσχώρησε στο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΔΣΚ), με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια, ανέλαβε υπουργός Αεροπορίας (27.1.1947-17.2.1947) στην επτακομματική κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Δημήτριο Μάξιμο.
    Στις εκλογές του 1950 επανεξελέγη βουλευτής με το ΔΣΚ και ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης (15.4.1950-21.8.1950) ως εκπρόσωπος του κόμματος στην κυβέρνηση του Νικόλαου Πλαστήρα. Στις εκλογές του 1951 πολιτεύθηκε ξανά χωρίς να εκλεγεί. Δεν έλαβε μέρος στις εκλογές του 1952, διαφωνώντας ενδεχομένως με την εκλογική σύμπραξη του ΔΣΚ με τον Ελληνικό Συναγερμό. Επέστρεψε στο ΚΦ το 1954 μαζί με τον Γ. Παπανδρέου, με το οποίο πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1956. Πολιτεύθηκε ξανά στην Α΄ Εκλογική Περιφέρεια Δήμου Αθηναίων στις εκλογές του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Τον επόμενο χρόνο ο Θεμ. Τσάτσος διορίστηκε αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Μικτή Συνταγματική Επιτροπή της Κύπρου και το 1960 επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας για το Κυπριακό ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1961 ανέλαβε καθήκοντα πρεσβευτή στη Βόννη. Ο Θεμιστοκλής Τσάτσος απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 1970.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, τ. Β΄, Αθήνα 1955
    • Μιχάλης Π. Λυμπεράτος, “Οι Οργανώσεις της Αντίστασης”, Χρ. Χατζηιωσήφ, Πρ. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος – Κατοχή – Αντίσταση, 1940-1945, Αθήνα 2007, τ. Γ2, σ. 9-68
    • Πέτρος Στ. Μακρής Στάϊκος, “Ο Άγγλος Πρόξενος”. Ο υποπλοίαρχος Noël C. Rees και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες Ελλάδα – Μέση Ανατολή 1939- 1944, Αθήνα 2011
    • Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Αυτοπροσωπογραφία: οι αρχές και οι θέσεις μιας ανηφορικής πορείας , [Αθήνα] [1991]
    • Θεμιστοκλής Τσάτσος, Αι παραμοναί της Απελευθερώσεως, Αθήνα 1945
    • Θεμιστοκλής Τσάτσος, Ο Δεκέμβριος 1944, Αθήνα 1948
    • Θανάσης Χατζής, Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε, Αθήνα 1983

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.12.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσιριμώκος Ηλίας


    1907-1968

    Ο Ηλίας Τσιριμώκος, γιος του βουλευτή του Κόμματος Φιλελεύθερων (ΚΦ) Ιωάννη Τσιριμώκου, γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Έκανε νομικές σπουδές και από το 1931 άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. Πολιτεύθηκε και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος με το ΚΦ στις εκλογές του 1936. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη το ίδιο έτος, συμμετέχοντας στην οργανωτική επιτροπή μαζί με τους Θεμιστοκλή Τσάτσο, Αλέξανδρο Σβώλο, Στράτη Σωμερίτη και Γεώργιο Θεοτοκά.
    Την περίοδο της Κατοχής ο Ηλ. Τσιριμώκος συμμετείχε στη συγκρότηση του πολιτικού σχήματος της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας το 1941, αναλαμβάνοντας γενικός γραμματέας, καθώς και στην έκδοση της παράνομης εφημερίδας Μάχη. Ο Ηλ. Τσιριμώκος έλαβε μέρος στην ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) και τον Αύγουστο του 1943 μετέβη στο Κάιρο ως εκπρόσωπός του και έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού. Στην Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) ο Ηλ. Τσιριμώκος ανέλαβε γραμματέας Δικαιοσύνης.
    Ο Ηλ. Τσιριμώκος ανέλαβε ως εκπρόσωπος του ΕΑΜ υπουργός Εθνικής Οικονομίας (2.9.1944-18.11.1944) στην κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου που σχηματίστηκε ενόψει της αποχώρησης του στρατού κατοχής από την Ελλάδα και διατήρησε το χαρτοφυλάκιο (23.11.1944-2.12.1944) και στην κυβέρνηση της Απελευθέρωσης. Κατά τα Δεκεμβριανά του 1944 αποστασιοποιήθηκε από το ΕΑΜ, ωστόσο συμμετείχε στην αντιπροσωπεία του κατά τις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στη Συμφωνία της Βάρκιζας. Τον Απρίλιο του 1945 η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας αποχώρησε από τον πολιτικό συνασπισμό του ΕΑΜ και μαζί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΚΕ) συγκρότησαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα – Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΣΚ-ΕΛΔ) με επικεφαλής τον Αλ. Σβώλο και γενικό γραμματέα τον Ηλ. Τσιριμώκο (1945-1953).
    Στις εκλογές του 1950 ο Ηλ. Τσιριμώκος πολιτεύθηκε με τον συνασπισμό της Δημοκρατικής Παράταξης και εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το ΣΚ-ΕΛΔ. Εκ μέρους του ΣΚ-ΕΛΔ ο Ηλ. Τσιριμώκος συμμετείχε στις διεργασίες για τον σχηματισμό της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) το καλοκαίρι του 1951 χωρίς ωστόσο να προσχωρήσει. Πολιτεύθηκε με το ΣΚ-ΕΛΔ στις εκλογές του 1951 και του 1952 χωρίς να εκλεγεί, ενώ το 1954 διαφώνησε με τον Αλ. Σβώλο και δεν προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού. Τον επόμενο χρόνο εντάχθηκε στη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο και συμμετείχε στις διεργασίες συγκρότησης της Δημοκρατικής Ένωσης, με την οποία πολιτεύθηκε το 1956 χωρίς να εκλεγεί. Εν όψει των εκλογών του 1958 ο Ηλ. Τσιριμώκος συνέπραξε εκλογικά με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους συγκρότησε εντός του Κοινοβουλίου την πολιτική ομάδα Δημοκρατική Ένωση, της οποίας ανέλαβε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
    Το καλοκαίρι του 1961, ο Ηλ. Τσιριμώκος συμμετείχε στη συγκρότηση της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ), με την οποία εξελέγη βουλευτής Αθηνών ως μεμονωμένος στις εκλογές του ίδιου έτους. Στις εκλογές του 1963 επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα και αναδείχθηκε Πρόεδρος της Βουλής (17.12.1963-18.3.1964). Επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου και το 1964, ωστόσο στις 19 Μαρτίου του ίδιου έτους ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε τη διαγραφή των Ηλ. Τσιριμώκου και Σάββα Παπαπολίτη, θεωρώντας τους υπεύθυνους για τη μη ανάδειξη του Γεώργιου Αθανασιάδη-Νόβα στην Προεδρία της Βουλής κατά την πρώτη ψηφοφορία. Οι εν λόγω διαγραφές δεν έλαβαν τη σχετική τυπική επικύρωση (ως εκ τούτου δεν καταχωρίσθηκαν στο Μητρώο της Βουλής) και οι δύο βουλευτές έγιναν και πάλι δεκτοί στο κόμμα τον Ιούλιο του ίδιου έτους και ο Ηλ. Τσιριμώκος ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών (6.1.1965-15.7.1965) στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ένωσης Κέντρου κατά την πολιτική κρίση του καλοκαιριού του 1965 και στις 16 Αυγούστου 1965 δήλωσε «ανεξάρτητος του Κέντρου». Στη συνέχεια ανέλαβε την πρωθυπουργία για σύντομο χρονικό διάστημα (20.8.1965-17.9.1965) και έπειτα ανέλαβε αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και υπουργός Εξωτερικών (17.9.1965-14.4.1966) στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου και παραιτήθηκε διαφωνώντας με τη διαχείριση του Κυπριακού. Στις 3 Φεβρουαρίου 1967 σύστησε εκ νέου τη Δημοκρατική Ένωση και ανέλαβε εκπρόσωπός της. Ο Ηλίας Τσιριμώκος απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1968.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • «Τσιριμώκος, Ηλίας», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 9Β, Αθήνα 1988, σ. 219-220
    • Δημοσθένης Κούκουνας, Οι έλληνες πολιτικοί, 1950-1974, Αθήνα 2016
    • Κατερίνα Λαμπρινού, “Σοσιαλιστικό Κόμμα ΕΛΔ (ΣΚ-ΕΛΔ), 1946-1953”, στο Ιστορικό Λεξικό Ελληνικών Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, 1844-1967, Αθήνα 2022
    • Σπύρος Λιναρδάτος, Από τον Εμφύλιο στη Χούντα, τ. Δ΄, Αθήνα 1986
    • Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Αυτοπροσωπογραφία: οι αρχές και οι θέσεις μιας ανηφορικής πορείας, [Αθήνα] [1991]
    • Ηλίας Νικολακόπουλος, “Δημοκρατική Ένωσις (ΔΕ), 1958”, στο Ιστορικό Λεξικό Ελληνικών Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, 1844-1967, Αθήνα 2022
    • Ηλίας Νικολακόπουλος, «Η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της ΕΔΑ, 1951-1967» (αδημοσίευτη μελέτη)
    • Κωνσταντίνος Σβολόπουλος (επιμ.), Κωνσταντίνος Καραμανλής: Αρχείο, Γεγονότα, Κείμενα, τ. 6, Αθήνα 1994
    • Γιάννης Σκαλιδάκης, Η Ελεύθερη Ελλάδα. Η εξουσία του ΕΑΜ στα χρόνια της Κατοχής (1943-1944), Αθήνα 2015
    • Τάσος Τρίκκας, ΕΔΑ 1951-1967. Το νέο πρόσωπο της Αριστεράς, τ. Α΄-Β΄, Αθήνα 2009.
    • Το Βήμα, 1.7.1964
    • Μακεδονία, 14.7.1968

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.12.2023

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσιτσάρας Κλεομένης


    1904-1990

    Ο Κλεομένης Τσιτσάρας, γιος του βουλευτή και δημάρχου Καρπενησίου Σπυρίδωνα Τσιτσάρα, γεννήθηκε στο Καρπενήσι το 1904. Σπούδασε στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου έλαβε και το διδακτορικό του δίπλωμα. Εντάχθηκε στο Προοδευτικό Κόμμα και διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Γεώργιου Καφαντάρη. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1936 στην περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας με τον Δημοκρατικό Συνασπισμό χωρίς να εκλεγεί.
    Μεταπολεμικά, δεν συμμετείχε στις εκλογές του 1946 βάσει της απόφασης του Προοδευτικού Κόμματος. Μετά τον θάνατο του Γ. Καφαντάρη ο Κλ. Τσιτσάρας προσχώρησε στο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1950 και εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Στις εκλογές του 1951 πολιτεύθηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων χωρίς να εκλεγεί. Μετά την ίδρυσή της προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1963, για τελευταία φορά, στην περιφέρεια Ευρυτανίας χωρίς να εκλεγεί. Ο Κλεομένης Τσιτσάρας απεβίωσε τον Ιούλιο του 1990.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Αθανάσιος Φούντας, «Κλεομένης Τσιτσάρας, Κωνσταντίνος Σαψάλης», Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία, Η πολιτική και οι πολιτικοί των Νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, που εξελέγησαν από το 1946 έως το 2004 και δεν βρίσκονται στη ζωή, Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου 5-6 Νοεμβρίου 2005, Αθήνα 2008, σ. 218-225
    • Τα Νέα, 19.7.1990

     

    Τελευταία ενημέρωση: 1.10.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τσουδερός Γεώργιος


    1896-

    Ο Γεώργιος Τσουδερός του Ιωάννη, αδελφός του βουλευτή και πρωθυπουργού Εμμανουήλ Τσουδερού, γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1896. Σπούδασε Ιατρική και εργάστηκε ως γιατρός. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1932 στην περιφέρεια Ρεθύμνης με το Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ) χωρίς να εκλεγεί, εξελέγη όμως βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές του 1933 με το ίδιο κόμμα.
    Μεταπολεμικά, αποχώρησε από το ΚΦ και συντάχθηκε με τον Σοφοκλή Βενιζέλο στην ίδρυση του Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια, προσχώρησε στο Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα, με το οποίο εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1950 στο πλαίσιο του συνασπισμού της Εθνικής Προοδευτικής Ένωσης Κέντρου (ΕΠΕΚ), από την οποία αποχώρησε τον Ιούλιο του 1951. Στις εκλογές του 1951 επανήλθε στο ΚΦ, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές. Το 1952 πολιτεύθηκε ξανά με το ΚΦ χωρίς να εκλεγεί. Τον Ιανουάριο του 1956, ο Γ. Τσουδερός προσχώρησε στη νεοϊδρυθείσα Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση, με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύθηκε, για τελευταία φορά, επίσης με την ΕΡΕ, στις εκλογές του 1958 χωρίς επιτυχία.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • και η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Κατερίνα Δέδε, Ο σύντομος πολιτικός βίος της ΕΠΕΚ. Η ανάδυση του Κέντρου στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, Αθήνα 2016

     

    Τελευταία ενημέρωση: 1.10.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τηλικίδης Γρηγόριος


    1893-1950

    Ο Γρηγόριος Τηλικίδης του Παντελή γεννήθηκε το 1893 στον Καύκασο. Εργάστηκε ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1923 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1926 με τη Δημοκρατική Ένωση υπό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου. Επανεξελέγη βουλευτής με το Εργατικό Αγροτικό Κόμμα (μετεξέλιξη της Δημοκρατικής Ένωσης) στην περιφέρεια Εδέσσης στις εκλογές του 1928, στην περιφέρεια Πέλλης το 1932 και στην περιφέρεια Εδέσσης το 1933. Στις εκλογές του 1935 απείχε, συντασσόμενος με την απόφαση της βενιζελικής παράταξης και πολιτεύθηκε πάλι στις εκλογές του 1936 ως ανεξάρτητος χωρίς να εκλεγεί. Την περίοδο της Κατοχής ο Γρ. Τηλικίδης εντάχθηκε στο ΕΑΜ, στο οποίο διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και το 1944 προσχώρησε στην Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).
    Μεταπολεμικά, πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Πέλλης με τον συνασπισμό της Εθνικής Προοδευτικής Ένωσης Κέντρου ως υποψήφιος του Κόμματος Προοδευτικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1950. Ο Γρηγόριος Τηλικίδης δεν ολοκλήρωσε τη θητεία του, καθώς απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1950.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Γιάννης Σκαλιδάκης, Η Ελεύθερη Ελλάδα. Η εξουσία του ΕΑΜ στα χρόνια της Κατοχής (1943-1944), Αθήνα 2014
    • Κατερίνα Δέδε, Ο σύντομος πολιτικός βίος της ΕΠΕΚ. Η ανάδυση του Κέντρου στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, Αθήνα 2016

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021

    -->
  • Jan
    14
    2021

    Τιρρής Ιωάννης


    1899-1988

    Ο Ιωάννης Τιρρής του Δήμου γεννήθηκε το 1899 και σπούδασε Ιατρική. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Έβρου με το Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ) στις εκλογές του 1936.
    Μεταπολεμικά, πολιτεύθηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων και εξελέγη βουλευτής Έβρου στις εκλογές του 1946, του 1950 και του 1951. Στις εκλογές του 1952 πολιτεύθηκε με τον συνασπισμό της Ένωσης ΕΠΕΚ – Φιλελευθέρων χωρίς να εκλεγεί και στις εκλογές του 1956 πολιτεύθηκε με τον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ένωσης επίσης χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια προσχώρησε στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Έβρου με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961 και επανεξελέγη το 1963. Πολιτεύθηκε, για τελευταία φορά, με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1964 χωρίς να εκλεγεί. Ο Ιωάννης Τιρρής απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1988.

    Βιβλιογραφία

    Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:

    • οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
    • οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
    • το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
    • το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
    • η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
    • η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776

    Βλ. επίσης:

    • Ορδομπουζάνης Θεόδωρος, «Γιατροί και Πολιτικοί στον Έβρο (1920-2007)», περιοδικό Ιατρικές Ώρες, τ. 4 (Απρίλιος 2008) σ. 27-29
    • Καθημερινή, 4.8.1988

     

    Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021

    -->
  • Prev Page
  • 11
  • 12
  • 13
  • Next Page
Categories
  • Α
  • Β
  • Γ
  • Δ
  • Ε
  • Ζ
  • Η
  • Θ
  • Ι
  • Κ
  • Λ
  • Μ
  • Ν
  • Ξ
  • Ο
  • Π
  • Ρ
  • Σ
  • Τ
  • Φ
  • Χ
  • Ψ
Most Commented
blog_12862
Καζάκος Κωνσταντίνος
14 January 2021 (0)
blog_12929
Κοντογιαννόπουλος Νικόλαος
14 January 2021 (0)
blog_13375
Παπαϊωάννου Γεώργιος
14 January 2021 (0)
Most Viewed
blog_12679
Βερνίκος Αλέξανδρος
14 January 2021 (0)
blog_12919
Κοΐνης Γεώργιος
14 January 2021 (0)
blog_12722
Γιαβάσογλου Κωνσταντίνος
14 January 2021 (0)
Popular tags
Κ΄ Περίοδος (α΄) 31/05/1915- 29/10/1915 Κ΄ Περίοδος (β΄) 12/7/1917- 10/9/1920 ΚΑ΄ Περίοδος 6/12/1915- 30/6/1917 Α΄ Αναθεωρητική Βουλή 8/8/1910- 12/10/1910 Α΄ Περίοδος 5/3/1950- 30/7/1951 Α΄ Περίοδος 7/11/1926- 9/7/1928 Β΄ Αναθεωρητική Βουλή 28/11/1910- 20/12/1911 Β΄ Περίοδος 9/9/1951- 10/10/1952 Β΄ Περίοδος 19/8/1928- 18/8/1932 Β΄ Περίοδος 20/11/1977- 19/9/1981 Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή 26/1/1936- 4/8/1936 Γ΄ Εθνοσυνέλευση 1/11/1920- 21/9/1922 Γ΄ Περίοδος 16/11/1952- 11/1/1956 Γ΄ Περίοδος 18/10/1981- 7/05/1985 Γ΄ Περίοδος 25/9/1932- 24/1/1933 Δ' Περίοδος 2/6/1985- 2/6/1989 Δ΄ Αναθεωρητική Βουλή 31/3/1946- 8/1/1950 Δ΄ Εθνοσυνέλευση 16/12/1923- 30/9/1925 Δ΄ Περίοδος 5/3/1933- 1/4/1935 Δ΄ Περίοδος 19/2/1956- 2/4/1958 Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή 17/11/1974- 22/10/1977 Ε΄ Εθνική Συνέλευση 9/6/1935- 17/12/1935 Ε΄ Περίοδος 11/05/1958- 20/9/1961 Ε΄ Περίοδος 18/6/1989- 12/10/1989 Ζ΄ Περίοδος 3/11/1963- 8/1/1964 Ζ΄ Περίοδος 8/4/1990- 11/9/1993 Η΄ Περίοδος 10/10/1993- 24/8/1996 Η΄ Περίοδος 16/2/1964- 14/4/1967 Θ΄ Περίοδος 22/9/1996- 14/3/2000 Ι΄ Περίοδος 9/4/2000- 11/2/2004 ΙΔ΄ Περίοδος 6/05/2012- 19/05/2012 ΙΕ΄Περίοδος 17/6/2012- 31/12/2014 ΙΘ΄ Περίοδος 11/3/1912- 18/4/1915 ΣΤ΄ Περίοδος 5/11/1989- 12/3/1990 ΣΤ΄ Περίοδος 29/10/1961- 26/9/1963
Health Plus
Neque porro quisquam est, qui dolore ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia nonquam et modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam quia aliquam quaerat voluptatem
  • 27 A, East Madison St Baltimore, USA
  • +1800 000 123
  • [email protected]
  • http://www.healthplus_clinic.com
Most Viewed
blog_12679
Βερνίκος Αλέξανδρος
14 January 2021 (3997)
blog_12919
Κοΐνης Γεώργιος
14 January 2021 (2947)
blog_12722
Γιαβάσογλου Κωνσταντίνος
14 January 2021 (2659)
Single Event Page

This is a single event page with sample content. This layout is suitable for most websites and types of business like gym, kindergarten, health or law related. Event hours component at the bottom of this page shows all instances of this single event. Build-in sidebar widgets shows upcoming events in the selected categories.

Recent Posts
  • Ρίζος Χριστόδουλος
  • Ριζόπουλος Ξενοφών
  • Ριζιώτης Ιάσων
  • Ρηγόπουλος Νικόλαος
  • Ρέντης Κωνσταντίνος
Recent Comments
    Archives
    • January 2021
    Categories
    • Α
    • Β
    • Γ
    • Δ
    • Ε
    • Ζ
    • Η
    • Θ
    • Ι
    • Κ
    • Λ
    • Μ
    • Ν
    • Ξ
    • Ο
    • Π
    • Ρ
    • Σ
    • Τ
    • Φ
    • Χ
    • Ψ
    Meta
    • Log in
    • Entries feed
    • Comments feed
    • WordPress.org
    NEWSLETTER

    Enter your email and we'll send you a coupon with 10% off your next visit. Add any text here

    © 2020 - Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών - EIE