1886-
Ο Γεώργιος Σαρρής του Ιωάννη γεννήθηκε το 1886. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία. Πολιτεύθηκε και εξελέγη πρώτη και μοναδική φορά βουλευτής Χανίων με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946.
1886-
Ο Γεώργιος Σαρρής του Ιωάννη γεννήθηκε το 1886. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία. Πολιτεύθηκε και εξελέγη πρώτη και μοναδική φορά βουλευτής Χανίων με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1904-
O Δημήτριος Σαρρής του Ευθύμιου γεννήθηκε το 1904. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1946 με το Λαϊκό Κόμμα, από το οποίο αποχώρησε στις 23 Ιανουαρίου 1947 και προσχώρησε στο Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων, ως αντιπρόσωπος του οποίου ανέλαβε στη συνέχεια υφυπουργός Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας (27.1.1947.17.2.1947) στην επτακομματική κυβέρνηση υπό τον Δημήτριο Μάξιμο. Στις εκλογές του 1950 πολιτεύθηκε, για τελευταία φορά, με τον συνασπισμό της Πολιτικής Ανεξάρτητης Παράταξης χωρίς να εκλεγεί.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1902-1980
Ο Φώτιος Σαχλός του Ευάγγελου γεννήθηκε το 1902 στην Ερεσό της Λέσβου. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Λέσβου στις εκλογές του 1946 με το Λαϊκό Κόμμα, με το οποίο πολιτεύθηκε και το 1950 χωρίς να εκλεγεί. Το 1955 προσχώρησε στο Κόμμα των Προοδευτικών, με το οποίο πολιτεύθηκε στην περιφέρεια Λέσβου στις εκλογές του 1956, του 1958 και, τελευταία φορά, του 1963 χωρίς να εκλεγεί. Ο Φώτιος Σαχλός απεβίωσε το 1980.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1901-
Ο Γεώργιος Σγουραμάνης του Βασίλειου γεννήθηκε το 1901 και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1935 στην περιφέρεια Σερρών ως ανεξάρτητος χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Σερρών με το Λαϊκό Κόμμα (ΛΚ) στις εκλογές του 1936.
Μεταπολεμικά, πολιτεύθηκε με το ΛΚ στην περιφέρεια Σερρών στις εκλογές του 1946 χωρίς να εκλεγεί, ωστόσο ανακηρύχθηκε βουλευτής στις 7 Μαΐου 1949 στη θέση του Παντελή Παπαδάκη, ο οποίος εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος. Στις εκλογές του 1950 Γ. Σγουραμάνης πολιτεύθηκε με τον συνασπισμό της Πολιτικής Ανεξάρτητης Παράταξης χωρίς να εκλεγεί και στις εκλογές του 1951 πολιτεύθηκε και πάλι με το ΛΚ χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1952 πολιτεύθηκε στην περιφέρεια Σερρών ως ανεξάρτητος υποψήφιος επίσης χωρίς επιτυχία και στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα των Προοδευτικών, με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1956 και του 1958 χωρίς να εκλεγεί. Έπειτα προσχώρησε στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση, με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές των ετών 1961, 1963 και, τελευταία φορά, το 1964 χωρίς να εκλεγεί.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1896-1975
Ο Σπυρίδων Σγουρόγλου του Γεώργιου γεννήθηκε το 1896 στις Σαράντα Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία. Πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα, με το οποίο πολιτεύθηκε και στις εκλογές του 1936 χωρίς να εκλεγεί.
Μεταπολεμικά, ο Σπ. Σγουρόγλου εξελέγη βουλευτής Ροδόπης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946. Πολιτεύτηκε με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1950 και, τελευταία φορά, του 1951 χωρίς να εκλεγεί. Ο Σπυρίδων Σγουρόγλου απεβίωσε στις 25 Μαρτίου 1975.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 4.12.2023
1896-1971
Ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος γεννήθηκε στη Λάρισα το 1896 και ήταν γιος του πολιτικού Γεώργιου Ροδόπουλου (βουλευτή Τυρνάβου το 1899 και το 1902 με το κόμμα του Αλέξανδρου Ζαΐμη και το 1923 και 1928 με το Λαϊκό Κόμμα) και αδελφός του Μ. Καραγάτση (Δημήτριου Ροδόπουλου). Ο Κ. Ροδόπουλος σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Λάρισα και στην Αθήνα. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες του ελληνικού στρατού στην Ουκρανία και στη Μικρά Ασία. Το 1924 διορίστηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και παρέμεινε στη θέση αυτή έως 1927. Πολιτεύθηκε και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1932 και επανεξελέγη στην επαρχία Τυρνάβου με το ίδιο κόμμα το 1933. Επανεξελέγη βουλευτής Λαρίσης με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα το 1935 και ανέλαβε υφυπουργός Στρατιωτικών (18.7.1934-10.10.1935) στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη. Στις εκλογές του 1936 εξελέγη με το ίδιο κόμμα, το οποίο συμμετείχε στον συνασπισμό της Γενικής Λαϊκής Ριζοσπαστικής Ένωσης.
Μεταπολεμικά, ο Κ. Ροδόπουλος εντάχθηκε στο Λαϊκό Κόμμα (ΛΚ), με το οποίο εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 1946 και ανέλαβε υπουργός Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος στην επτακομματική κυβέρνηση του Δημήτριου Μάξιμου (27.1.1947-29.8.1947), χαρτοφυλάκιο που διατήρησε και στη βραχύβια κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη (29.8.1947-7.9.1947), αλλά και για σύντομο χρονικό διάστημα στην κυβέρνηση υπό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη (7.9.1947-19.9.1947). Στη συνέχεια, ο Κ. Ροδόπουλος ανέλαβε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου ασκούντος καθήκοντα υφυπουργού Στρατιωτικών (18.11.1948-20.1.1949) και υπουργός Υγιεινής (20.1.1949-30.6.1949) στις κυβερνήσεις συνεργασίας υπό τον Θεμ. Σοφούλη, ενώ διατήρησε το Υπουργείο Υγιεινής (30.6.1949-6.1.1950) και στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη.
Στις εκλογές του 1950 ο Κ. Ροδόπουλος εξελέγη και πάλι βουλευτής Λαρίσης με το ΛΚ και ανέλαβε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου ασκούντος καθήκοντα υφυπουργού Τύπου και Πληροφοριών (13.9.1950-3.11.1950) στη βραχύβια κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό, με τον οποίο εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 1951. Επανεξελέγη βουλευτής στην επαρχία Τυρνάβου με το ίδιο κόμμα το 1952 και αναδείχθηκε Πρόεδρος της Βουλής (16.11.1953-1.4.1956). Τον Ιανουάριο του 1956, ο Κ. Ροδόπουλος προσχώρησε στην νεοϊδρυθείσα Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), με την οποία εξελέγη βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας στις εκλογές του ίδιου έτους και αναδείχθηκε και πάλι Πρόεδρος της Βουλής (2.4.1956-8.6.1958). Επανεξελέγη βουλευτής Λαρίσης με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1958 και Πρόεδρος της Βουλής (9.6.1958-3.12.1961). Στις εκλογές του 1961 εξελέγη ξανά βουλευτής με την ΕΡΕ και Πρόεδρος της Βουλής κατά την Α΄ Σύνοδο (4.12.1961-15.12.1963) της κοινοβουλευτικής περιόδου. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ και στην εκλογική αναμέτρηση του 1963 και μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο Κ. Ροδόπουλος συμμετείχε στη Διοικούσα Επιτροπή του κόμματος που σχηματίστηκε με επικεφαλής τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Επανεξελέγη το 1964 και ανέλαβε υπουργός Δημοσίων Έργων (3.4.1967-14.4.1967) στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος με σκοπό τη διεξαγωγή εκλογών, η οποία ανατράπηκε από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος απεβίωσε στις 30 Ιουλίου 1971.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1902-
Ο Παντελής Ροζάκης του Μιχαήλ γεννήθηκε στη Χίο το 1902. Σπούδασε φιλολογία και νομικά και εργάσθηκε ως δικηγόρος, ενώ δίδαξε και ως καθηγητής Διπλωματικής Ιστορίας στην Πάντειο Σχολή. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1932 στη Χίο με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα χωρίς να εκλεγεί και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Χίου με το ίδιο κόμμα στην εκλογική αναμέτρηση του 1933. Στις εκλογές του 1935 απείχε, συντασσόμενος με την απόφαση της βενιζελικής παράταξης, ενώ πολιτεύθηκε ξανά το 1936 στην ίδια περιφέρεια με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα χωρίς να εκλεγεί.
Μεταπολεμικά, ο Παντ. Ροζάκης εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), με το οποίο πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Χίου στις εκλογές του 1946 και ανέλαβε για σύντομο χρονικό διάστημα υπουργός Εθνικής Οικονομίας (26.11.1948-20.1.1949) στην κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη. Στις εκλογές του 1950 πολιτεύτηκε με το ίδιο κόμμα χωρίς να εκλεγεί, ενώ δεν εξελέγη ούτε στις εκλογές του 1951, στις οποίες πολιτεύθηκε με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου. Εν όψει των εκλογών του 1952 ο Παντ. Ροζάκης ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού, με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1956 δεν έλαβε μέρος, ενώ σε αυτές του 1958 πολιτεύθηκε συμμετέχοντας στον συνδυασμό της Ένωσης Λαϊκού Κόμματος στην Α΄ περιφέρεια Δήμου Αθηνών χωρίς να εκλεγεί. Στη συνέχεια, ο Παντ. Ροζάκης προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1963 και τελευταία φορά το 1964 χωρίς να εκλεγεί.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1904-2000
Ο Εμμανουήλ Κοθρής, γιος του επί σειρά ετών βουλευτή Λασιθίου με το Κόμμα Φιλελευθέρων Μιχαήλ Κοθρή, γεννήθηκε στην Ιεράπετρα το 1904. Ο Εμμ. Κοθρής ακολούθησε νομικές σπουδές και ασχολήθηκε με την πολιτική από νεαρή ηλικία ως πρόεδρος της Πανελληνίου Φιλελευθέρας Νεολαίας από το 1928 έως το 1935. Μετά το βενιζελικό κίνημα του 1935 δικάστηκε και φυλακίστηκε για τη συμμετοχή του. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ο Εμμ. Κοθρής συμμετείχε στο Αντιδικτατορικό Μέτωπο Νέων και εξορίστηκε από το καθεστώς.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διέφυγε στο Κάιρο και ανέλαβε τη διεύθυνση του πολιτικού γραφείου της κυβέρνησης του Σοφοκλή Βενιζέλου και της διάδοχης αυτής, του Γεώργιου Παπανδρέου.
Μεταπολεμικά συμμετείχε στη συγκρότηση του Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευθέρων (ΚΒΦ), με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1946 και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου. Επανήλθε στο ΚΦ τον Νοέμβριο του 1947 (μετά την ενσωμάτωση του ΚΒΦ) με το οποίο εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1950 και ανέλαβε υφυπουργός παρά τω Ππρωθυπουργώ (24.3.1950-15.4.1950, 4.9.1950-13.9.1950, 13.9.1950-3.11.1950 και 3.11.1950-3.8.1951) και υπουργός Συγκοινωνιών (3.8.1951-27.10.1951) στις κυβερνήσεις του Σοφ. Βενιζέλου. Επανεξελέγη βουλευτής με το ΚΦ στις εκλογές του 1951 και του 1952. Ο Εμμ. Κοθρής ανεξαρτητοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1955 συμμετέχοντας στην κίνηση 11 βουλευτών για τον σχηματισμό ενός «ισχυρού οργανισμού του Δημοκρατικού Κέντρου» και στις 26 Απριλίου του ίδιου έτους προσχώρησε στη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση (ΦΔΕ) υπό τον Σοφ. Βενιζέλο, με την οποία πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1956. Στις εκλογές του 1958 πολιτεύθηκε και εξελέγη βουλευτής και πάλι με το ΚΦ (στο οποίο είχε ενσωματωθεί η ΦΔΕ). Στις 17 Νοεμβρίου 1960 προσχώρησε στην Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας υπό τον Γεώργιο Γρίβα και στη συνέχεια συμμετείχε στις διεργασίες συγκρότησης της Ένωσης Κέντρου το 1961. Στις εκλογές του 1961, του 1963 και του 1964 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με την Ένωση Κέντρου. Ανεξαρτητοποιήθηκε από το κόμμα στις 22 Νοεμβρίου 1965 και προσχώρησε στις 24 Ιανουαρίου 1966 στο Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κέντρο υπό τον Στέφανο Στεφανόπουλο.
Κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών ο Εμμ. Κοθρής συνυπέγραψε, μαζί με άλλα στελέχη προερχόμενα από το Κέντρο, στις 21 Απριλίου 1972 δήλωση καταγγελίας του δικτατορικού καθεστώτος, ενώ τάχθηκε υπέρ της επιστροφής του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του σχηματισμού κυβέρνησης υπό την προεδρία του.
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο Εμμ. Κοθρής προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ), με την οποία πολιτεύθηκε στην περιφέρεια Λασιθίου στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1977 και πολιτεύθηκε, για τελευταία φορά, επίσης με τη ΝΔ στις εκλογές του 1981 χωρίς να εκλεγεί. Ο Εμμανουήλ Κοθρής απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2000.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 1.10.2021
1890-
Ο Ευστράτιος Κομνηνός του Φίλιππου γεννήθηκε το 1890 και σπούδασε Νομική. Πολιτεύθηκε στην περιφέρεια Κεφαλληνίας με το Λαϊκό Κόμμα (ΛΚ) στις εκλογές του 1936 χωρίς να εκλεγεί.
Μεταπολεμικά, ο Ευστρ. Κομνηνός εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Κεφαλληνίας στις εκλογές του 1946 με το ΛΚ, από το οποίο αποχώρησε και συγκρότησε μαζί με άλλους βουλευτές του κόμματος στις 20 Οκτωβρίου 1948 την Ανεξάρτητη Κοινοβουλευτική Ομάδα, εκφράζοντας τη διαφωνία τους με την απόφαση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη για τη συνέχιση της κυβερνητικής συνεργασίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Επανήλθε στις 25 Ιουνίου 1949 στο ΛΚ, με το οποίο πολιτεύθηκε στη ίδια περιφέρεια στις εκλογές του 1950 χωρίς να εκλεγεί. Εν όψει των εκλογών του 1951 ο Ευστρ. Κομνηνός προσχώρησε στον Ελληνικό Συναγερμό, με τον οποίο πολιτεύθηκε για τελευταία φορά χωρίς να εκλεγεί.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021
1901-1980
Ο Θεμιστοκλής Κονίτσας του Ιωάννη γεννήθηκε στην Αράχωβα Βοιωτίας το 1901. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στη Λειβαδιά. Πολιτεύθηκε στις εκλογές του 1935 και εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα (ΛΚ), με το οποίο επανεξελέγη και στις εκλογές του 1936.
Μεταπολεμικά, ο Θεμ. Κονίτσας εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το ΛΚ στις εκλογές του 1946, ενώ το 1950 πολιτεύθηκε με το ίδιο κόμμα χωρίς να εκλεγεί. Εν όψει των εκλογών του 1951 προσχώρησε στον Ελληνικό Συναγερμό, με τον οποίο εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας. Πολιτεύθηκε ξανά με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 χωρίς να εκλεγεί. Την περίοδο 1952-1956 ανέλαβε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Βιομηχανίας. Τον Ιανουάριο του 1956 ο Θεμ. Κονίτσας προσχώρησε στη νεοϊδρυθείσα Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), με την οποία εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου. Επανεξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ το 1958 και το 1961 και ανέλαβε υφυπουργός Συγκοινωνιών (17.5.1958-20.9.1961) στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις εκλογές του 1963 πολιτεύθηκε ξανά χωρίς να εκλεγεί, ενώ σε αυτές του 1964 δεν έλαβε μέρος.
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο Θεμ. Κονίτσας εξελέγη βουλευτής Βοιωτίας με την Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 και αναδείχθηκε αντιπρόεδρος της Βουλής. Επανεξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ το 1977 και στο πρώτο συνέδριο του κόμματος στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής (στις 5-7 Μαΐου 1979) εξελέγη μέλος της Διοικούσας Επιτροπής. Ο Θεμιστοκλής Κονίτσας απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου 1980 πριν ολοκληρωθεί η τελευταία κοινοβουλευτική του θητεία.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
Βλ. επίσης:
Τελευταία ενημέρωση: 11.5.2021