1906-1987
Ο Γρηγόριος Κασιμάτης του Παναγιώτη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε τη δικηγορία στην πρωτεύουσα. Αναγορεύτηκε το 1931 διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Παρισιού και ακολούθησε πανεπιστημιακή πορεία. Εξελέγη διαδοχικά υφηγητής το 1932, έκτακτος καθηγητής το 1936, τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου και της Κοινωνικής Πολιτικής στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών το 1937, επίκουρος καθηγητής του Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1939, τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1940 και στη συνέχεια κατέλαβε το 1941 την έδρα του Αστικού και Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο Γρηγ. Κασιμάτης συμμετείχε στον Όμιλο Μελέτης των Ελληνικών Προβλημάτων υπό την προεδρία του Ξενοφώντα Ζολώτα. Διορίστηκε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας το 1935 και ανέλαβε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (3.4.1936-5.8.1936) στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δεμερτζή, χαρτοφυλάκιο που διατήρησε και στη διάδοχη κοινοβουλευτική κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, ενώ αρνήθηκε να παραμείνει υπουργός στη δικτατορία του Ιω. Μεταξά.
Στην Κατοχή συμμετείχε στην συγκρότηση της Σοσιαλιστικής Ελληνικής Ένωσης και ανέλαβε την έκδοση της παράνομης εφημερίδας Παρόν. Συνελήφθη από τις γερμανικές αρχές κατοχής και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου.
Μεταπολεμικά, ο Γρηγ. Κασιμάτης ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας (8.4.1945-2.6.1945) στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη, θέση από την οποία παραιτήθηκε εκφράζοντας τη διαφωνία του με το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής του υπουργού Εφοδιασμού, Κυριάκου Βαρβαρέσου. Μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης τον Αύγουστο του 1945 ανέλαβε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας (2.6.1945-11.8.1945 και 11.8.1945-17.10.1945), χαρτοφυλάκιο που διατήρησε και στην κυβέρνηση υπό την προεδρία του αρχιεπίσκοπου Δαμασκηνού (17.10.1945-1.11.1945). Ανέλαβε ξανά υπουργός Οικονομικών (1.11.1945-22.11.1945) στη βραχύβια κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Εν όψει των εκλογών του 1946 παραιτήθηκε από την έδρα του στο πανεπιστήμιο για να πολιτευθεί, συνεργαζόμενος με το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια Αθηνών. Το 1950 προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ), με το οποίο πολιτεύθηκε στις εκλογές του ίδιου έτους και εξελέγη βουλευτής Αθηνών, αναλαμβάνοντας διαδοχικά υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου με καθήκοντα υφυπουργού Τύπου και Πληροφοριών (23.3.1950-15.4.1950), υπουργός Εργασίας (21.8.1950-13.9.1950) και υπουργός Βιομηχανίας (3.8.1951-27.10.1951) στις κυβερνήσεις του Σοφοκλή Βενιζέλου. Επανεξελέγη το 1951 με το ΚΦ, αναλαμβάνοντας ξανά το Υπουργείο Εργασίας (27.10.1951-11.10.1952) στην κυβέρνηση του Νικόλαου Πλαστήρα. Στις εκλογές του 1952 πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια πρώην Δήμου Αθηνών με τον συνασπισμό ΕΠΕΚ – Φιλελευθέρων χωρίς να εκλεγεί.
Τον Ιανουάριο του 1956 ο Γρηγ. Κασιμάτης συμμετείχε στη συγκρότηση της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (ΕΡΕ), με την οποία πολιτεύθηκε στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου και εξελέγη βουλευτής Αθηνών, αναλαμβάνοντας υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου (29.2.1956-5.3.1958) στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1959 επανήλθε στο Πανεπιστήμιο και αναδείχθηκε τακτικός καθηγητής της Κοινωνικής Πολιτικής και του Εργατικού Δικαίου στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά. Πολιτεύθηκε ξανά στις εκλογές του 1961 με την ΕΡΕ χωρίς να εκλεγεί, ανακηρύχθηκε ωστόσο βουλευτής Αθηνών στις 16 Μαρτίου 1962, στη θέση του Χρήστου Αποστολάκου μετά από την ακύρωση της εκλογής του με απόφαση του Εκλογοδικείου, και ανέλαβε το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (4.11.1961-19.6.1963) στην κυβέρνηση του Κων. Καραμανλή. Επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1963 και του 1964. Ανέλαβε υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στις 3 Απριλίου 1967 στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο Παν. Κανελλόπουλος με σκοπό τη διεξαγωγή εκλογών, η οποία ανατράπηκε από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.
Εξελέγη το 1968 μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1972 πρόεδρός της. Την περίοδο 1979-1981 τοποθετήθηκε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO. Ο Γρηγόριος Κασιμάτης απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 1987.
Βιβλιογραφία
Βασικές πηγές για τη συγκρότηση των βιογραφικών του Λεξικού αποτέλεσαν:
- οι Στατιστικές των βουλευτικών εκλογών 1926-2015
- οι Στατιστικές των γερουσιαστικών εκλογών 1929-1933
- το Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών, 1822-1935
- το Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών
- η ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/
- και η ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών θεμάτων https://gslegal.gov.gr/?page_id=776
Βλ. επίσης:
- «Κασιμάτης, Γρηγόριος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 4, Αθήνα 1985, σ. 328-329
- Εμμανουήλ Ι. Τσουδερός, Ιστορικό Αρχείο 1941-1944, τ. Α΄, Αθήνα 1990
- Κωνσταντίνος Σβολόπουλος (επιμ.), Κωνσταντίνος Καραμανλής: Αρχείο, Γεγονότα, Κείμενα, τ. 1-6, Αθήνα 1992-1994
- Χρήστος Τριανταφύλλου, “Σοσιαλιστική Ελληνική Ένωσις (ΣΕΕΝ), 1942-1946”, στο Ιστορικό Λεξικό Ελληνικών Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, 1844-1967, Αθήνα 2022
- Το Βήμα, 17.3.1962
Τελευταία ενημέρωση: 4.12.2023
