Ανεξάρτητος -

-

Στην κατηγορία "Ανεξάρτητοι" εντάσσονται βουλευτές που εξελέγησαν μεμονωμένα, χωρίς να εντάσσονται σε κάποιον εκλογικό συνδυασμό, καθώς και βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν από το πολιτικό κόμμα με το οποίο αναδείχθηκαν στις εκλογές.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΔΠΚ - Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα

1946 - 1951

Ιδρύθηκε από τον Εμμανουήλ Τσουδερό τον Σεπτέμβριο του 1946, αμέσως μετά τον θάνατο του Γεωργίου Καφαντάρη και συμμετείχε πρώτη φορά σε εκλογές το 1950, συγκροτώντας, μαζί με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα και μία ομάδα υπό τον Γεώργιο Καρτάλη, την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου (ΕΠΕΚ). Τον Ιούνιο του 1950 ο συνασπισμός της ΕΠΕΚ μετεξελίχθηκε σε κόμμα, οπότε τα κομματικά σχήματα που την είχαν συγκροτήσει –το ΚΠΦ και το ΔΠΚ– έπαψαν να υφίστανται αυτοτελώς. Ένα χρόνο σχεδόν αργότερα όμως, στις 14 Ιουλίου 1951 ο Τσουδερός μετά την αποχώρησή του από την ΕΠΕΚ ανασυγκρότησε το ΔΠΚ, το οποίο συνέχισε να υφίσταται έως τη συγχώνευση του με το Κόμμα Φιλελευθέρων τον Ιούλιο του 1951.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία. Κόμματα και εκλογές, 1946-1967, Αθήνα 2001.

Jean Meynaud, Π. Μερλόπουλος - Γ. Νοταράς, Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, Αθήνα 2002.

Κατερίνα Δέδε, Ο σύντομος πολιτικός βίος της ΕΠΕΚ. Η ανάδυση του Κέντρου στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, Αθήνα 2016.


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΔΡΚ - Δημοκρατικόν Ριζοσπαστικόν Κόμμα

-


 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΔΣ - Δημοκρατικός Συναγερμός

1951 - 1951

Κοινοβουλευτική ομάδα που συγκροτήθηκε από τρεις βουλευτές του Κόμματος Αριστερών Φιλελευθέρων, ενός ανεξάρτητου και ενός του Κόμματος της Ένωσης Δημοκρατικών Αριστερών.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΕΠΕΚ - Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου

1950 - 1961

Αποτέλεσε τη μετεξέλιξη του ομώνυμου συνασπισμού του Κόμματος Προοδευτικών Φιλελευθέρων, του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος και της ομάδας πολιτευτών υπό τον Καρτάλη σε κόμμα. Η κατάθεση δήλωσης για τη συγκρότηση κοινής κοινοβουλευτικής ομάδας κατατέθηκε στη Βουλή στις 24.4.1950, ωστόσο η ουσιαστική συγχώνευση πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους με τη σύνταξη του καταστατικού του κόμματος. Η ΕΠΕΚ συνέχισε να υφίσταται και μετά την αποχώρηση ομάδας του ΔΠΚ έως τη συγχώνευσή της στην Ένωση Κέντρου το 1961.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Κατερίνα Δέδε, Ο σύντομος πολιτικός βίος της ΕΠΕΚ. Η ανάδυση του Κέντρου στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, Αθήνα 2016.


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΕΣ - Ελληνικός Συναγερμός

-


 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΕΔΑ - Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά

-


 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΚΦ - Κόμμα Φιλελευθέρων

1910 - 1961

Το Κόμμα Φιλελευθέρων ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1910 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μεταπολεμικά, το κόμμα έλαβε μέρος αυτοτελώς στις εκλογές του 1946 υπό την αρχηγία του Θεμιστοκλή Σοφούλη, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην ηγεσία μετά τον θάνατο του τελευταίου, το 1936. Στις εκλογές του 1950 το Κόμμα Φιλελευθέρων κατήλθε επίσης αυτοτελώς υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο, ο οποίος είχε ανέλθει στην αρχηγία έπειτα από τον θάνατο του Θεμιστοκλή Σοφούλη, τον Ιούνιο του 1949. Αυτοτελώς συμμετείχε και στις εκλογές του 1951, ενώ στις επόμενες εκλογές του 1952 συγκρότησε εκλογικό συνασπισμό με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου. Στην εκλογική αναμέτρηση του 1956 το Κόμμα Φιλελευθέρων υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία μετά την αποχώρηση του Σοφοκλή Βενιζέλου το 1952, συμμετείχε στον ευρύ εκλογικό συνασπισμό της Δημοκρατικής Ένωσης, ο οποίος συγκροτήθηκε από το Κόμμα Φιλελευθέρων υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, τη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο, το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού υπό τους Γεώργιο Καρτάλη και Αλέξανδρο Σβώλο, την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά υπό τον Ιωάννη Πασαλίδη, το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων υπό τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή, την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου υπό τον Σάββα Παπαπολίτη και το Λαϊκό Κόμμα υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη. Η πολιτική και εκλογική παρουσία του Κόμματος Φιλελευθέρων συνεχίστηκε σταθερά και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι την ένταξή του στην Ένωση Κέντρου, το 1961.

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, 1923-1940, τ. Α΄- Β΄, Αθήνα 1955.

Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία. Κόμματα και εκλογές, 1946-1967, Αθήνα 2001.

Jean Meynaud (με τη συνεργασία των Π. Μερλόπουλου, Γ. Νοταρά), Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, 1946-1965, τ. Α΄, Αθήνα 2002.

Gunar Hering, Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, 1821-1936, τ. Β΄, Αθήνα 2004.

Σωτήρης Ριζάς, Η ελληνική πολιτική μετά τον εμφύλιο πόλεμο: κοινοβουλευτισμός και δικτατορία, Αθήνα 2008.

Σωτήρης Ριζάς, Από την Απελευθέρωση στον Εμφύλιο, Αθήνα 2011.


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΛΚ - Λαϊκόν Κόμμα

-


 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

 

      ΣΑΕ - Συναγερμός Αγροτών και Εργαζομένων

-


 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία


 

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ